De paardekastanjemineermot, Cameraria ohridella, werd voor het eerst gesignaleerd in Macedonië in de buurt van het meer Ohrid in het jaar 1985. Sindsdien heeft ze zich snel uitgebreid naar de buurlanden met als gevolg dat de soort in het midden van de jaren '90 werd waargenomen in alle Centraal-Europese landen. De eerste aantastingen in België zijn gevonden in het park van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in 1999. Nu kan men de paardekastanjemineermot in gans Vlaanderen aantreffen.

Er kunnen tot 3 generaties per jaar voorkomen. De eerste treffen we aan in de maand april na de overwintering. De tweede generatie veroorzaakt de meeste schade en vinden we terug in de maand juli. De laatste vliegt rond de overgang tussen de maanden september en oktober. De vrouwtjes leggen elk zo'n 20-30 eitjes af op de bovenzijde van het blad van de paardekastanje. Deze komen na ongeveer 10 dagen uit. De jonge larven eten zich een weg in het blad. Vervolgens vreten ze zich doorheen het bladweefsel waarbij ze gangen vormen. Cameraria ohridella heeft zes larvale stadia. Wanneer de larve volgroeit is, verpopt ze. Hierbij maakt ze een cocon van spinseldraden in de bladmijn. De larven zijn ongeveer 1,5 mm lang en hebben opvallende, diep ingesneden segmenten. Ze zijn bovendien geelgroen van kleur. Als het om een erge aantasting gaat, kunnen deze mijngangen elkaar overlappen, waardoor een groot deel van het blad volledig bruin verkleurt. De mineermot overwintert als pop in de afgevallen bladeren.